Ruiny starego Teatru Miejskiego przyjęliśmy za punkt wyjściowy w zagospodarowaniu  kwartału. Istniejący budynek pod wieloma względami nie spełniał współczesnych wymogów funkcjonalnych, co w połączeniu z chęcią poszukiwania nowych rozwiązań przesądziło o zbudowaniu drugiego teatru. Powstał pomysł transformacji starego w nowe, przez wyjęcie ze zniszczonej skorupy żyjącego serca starego teatru.

Nowy budynek- lekki, ażurowy, z widocznym mechanizmem – to funkcjonujący mechanizm odarty ze swojej powłoki. Bezpośrednim odzwierciedleniem związku pomiędzy człowiekiem i architekturą jest transformacja nowego teatru: w ciągu dnia przez szklaną powłokę widać całe wnętrze, natomiast nocą dzięki termoczułemu systemowi elewacji zmienia się on w teatr barw.Polimery pokrywające szkło reagują na impulsy elektryczne wysyłane przez kamery przetwarzające obraz ludzi i całego wnętrza na kolorowe plamy.