Projekt powstał w Miedziance, mieście w którym po II WŚ Rosjanie rabunkowo wydobywali uran do budowy bomby atomowej. Pod miastem powstała chaotyczna sieć tuneli. Pomiędzy budynkami, w których mieszkali ludzie, wyrosły szyby górnicze.

W latach 70. części miasta były tak przecinane podziemnymi tunelami, że budynki zaczęły się zapadać. W tym czasie ludzie zostali stamtąd wysiedleni. To, co zostało z miasta, w większości zburzono, a Miedzianka praktycznie zniknęła.
Cała historia, która długo była tajemnicą, została 40 lat później opisana przez polskiego pisarza i na tyle urzekła inwestorów – miłośników sztuki, że postanowili zbudować tam swój dom. Miał składać się z 3 niezależnych brył: domu właścicieli, księgarni artystycznej i domku dla artystów.

Podczas wizji lokalnej odkryliśmy na działce tajemnicze fundamenty, które po nałożeniu na historyczne mapy górniczych tuneli, okazały się być fundamentami planowanego tutaj i niezrealizowanego nigdy kopalnianego szybu. To nasunęło myśl, aby nawiązać do wertykalnej formy dawnych szybów i poukładać na sobie te trzy wymarzone funkcje.
Budynek zlokalizowaliśmy w części działki niezagrożonej zapadnięciem. Mała powierzchnia zabudowy (30 m2) pozwoliła na minimalną ingerencję w teren i zachowanie pierwotnego, nieco dzikiego charakteru działki z wyeksponowanymi fundamentami.

Podczas wizji lokalnej odkryliśmy na działce tajemnicze fundamenty, które po nałożeniu na historyczne mapy górniczych tuneli, okazały się być fundamentami planowanego tutaj i niezrealizowanego nigdy kopalnianego szybu. To nasunęło myśl, aby nawiązać do wertykalnej formy dawnych szybów i poukładać na sobie te trzy wymarzone funkcje.
Budynek zlokalizowaliśmy w części działki niezagrożonej zapadnięciem. Mała powierzchnia zabudowy (30 sqm) pozwoliła na minimalną ingerencję w teren i zachowanie pierwotnego, nieco dzikiego charakteru działki z wyeksponowanymi fundamentami.

Podczas wizji lokalnej odkryliśmy na działce tajemnicze fundamenty, które po nałożeniu na historyczne mapy górniczych tuneli, okazały się być fundamentami planowanego tutaj i niezrealizowanego nigdy kopalnianego szybu. To nasunęło myśl, aby nawiązać do wertykalnej formy dawnych szybów i poukładać na sobie te trzy wymarzone funkcje.
Budynek zlokalizowaliśmy w części działki niezagrożonej zapadnięciem. Mała powierzchnia zabudowy (30 sqm) pozwoliła na minimalną ingerencję w teren i zachowanie pierwotnego, nieco dzikiego charakteru działki z wyeksponowanymi fundamentami.

Szyb z przestrzenią wokół szybko zaczął funkcjonować jako miejsce spotkań między innymi dla wysiedlonej społeczności oraz jako łącznik ludzi i ich historii. Księgarnia artystyczna stała się lokalnym centrum kultury. Znajdujące się w terenie fundamenty, które do niedawna przypominały tylko o strasznej historii Miedzianki, stały się również miejscem radości i zabawy, ponad pół wieku temu odebranej tej miejscowości.