Największą wartością projektu ASP stał się materiał odzyskany z rozbiórki zabudowań niemożliwych do ocalenia. Stąd myśl, by nową część budynku uczynić manifestem odpowiedzialnego wykorzystania gruzu i pokazać, że recykling może być nie dodatkiem, lecz zasadą kształtującą architekturę. Zależało nam jednak, by jego użycie było funkcjonalnie uzasadnione i możliwe do zastosowania na większą skalę.
Najwłaściwsza okazała się prefabrykacja, pozwalająca ograniczyć zużycie energii oraz uciążliwość budowy dla mieszkańców. Osiemdziesiąt procent konstrukcji stanowi zespolony prefabrykat CLT połączony z elewacyjną płytą gruzobetonową, zapewniającą trwałość konstrukcji i elewacji. Hybrydowe stropy tworzy płyta CLT oraz konstrukcyjna warstwa gruzobetonu zwiększająca ich nośność i rozpiętość. W ten sposób odzyskany materiał stał się integralną częścią systemu budynku.
Założeniem projektu było stworzenie obiektu uniwersalnego, który będzie dobrze funkcjonował zarówno jako budynek wolno stojący, jak i część przyszłej pierzei. Inspiracją stały się okoliczne ceglane mury – pełne i ażurowe. Ich stopniowe rozsuwanie sprawia, że ślepa ściana w granicy przyszłej zabudowy staje się pełnoprawnym elementem budynku, a całość zyskuje spójny charakter w zmiennym kontekście urbanistycznym. Elewacja otwiera się szerzej ku północy i wschodowi, a w kierunku podwórek okna stopniowo się zwężają, ograniczając nagrzewanie wnętrz i zapewniając prywatność sąsiadom.