Robert o projekcie

Największą wartością działki jest wspaniały widok, który się z niej roztacza. Stąd myśl by dom stał się dla niego ramą, która go kadruje. Najwłaściwszą okazała się całkiem otwarta na górski pejzaż budowla parterowa, dająca wszystkim pomieszczeniom ten sam widok.
Pojawił się jednak problem poczucia bezpieczeństwa, gdyż działka znajduje się na absolutnym odludziu. Wyjściem okazało się „odkręcenie” budynku tak, by z ziemią stykał się tylko jednym narożnikiem, a reszta zawisła nad zboczem wzgórza. W ten sposób część parteru, w której zlokalizowano sypialnie została wywindowana na poziom pierwszego piętra.
Problem poczucia bezpieczeństwa dotyczy także lokalizacji domu na stromym zboczu, gdyż pojawiło się realne zagrożenie osuwiskiem, coraz częściej występującym w polskich górach. By jak najmniej naruszać rodzimy grunt zrodził się pomysł by dom potraktować jak most, pod którym swobodnie przepływa woda opadowa.

Największą wartością działki jest wspaniały widok, który się z niej roztacza. Stąd myśl by dom stał się dla niego ramą, która go kadruje. Najwłaściwszą okazała się całkiem otwarta na górski pejzaż budowla parterowa, dająca wszystkim pomieszczeniom ten sam widok.
Pojawił się jednak problem poczucia bezpieczeństwa, gdyż działka znajduje się na absolutnym odludziu. Wyjściem okazało się „odkręcenie” budynku tak, by z ziemią stykał się tylko jednym narożnikiem, a reszta zawisła nad zboczem wzgórza. W ten sposób część parteru, w której zlokalizowano sypialnie została wywindowana na poziom pierwszego piętra.
Problem poczucia bezpieczeństwa dotyczy także lokalizacji domu na stromym zboczu, gdyż pojawiło się realne zagrożenie osuwiskiem, coraz częściej występującym w polskich górach. By jak najmniej naruszać rodzimy grunt zrodził się pomysł by dom potraktować jak most, pod którym swobodnie przepływa woda opadowa.

Największą wartością działki jest wspaniały widok, który się z niej roztacza. Stąd myśl by dom stał się dla niego ramą, która go kadruje. Najwłaściwszą okazała się całkiem otwarta na górski pejzaż budowla parterowa, dająca wszystkim pomieszczeniom ten sam widok.
Pojawił się jednak problem poczucia bezpieczeństwa, gdyż działka znajduje się na absolutnym odludziu. Wyjściem okazało się „odkręcenie” budynku tak, by z ziemią stykał się tylko jednym narożnikiem, a reszta zawisła nad zboczem wzgórza. W ten sposób część parteru, w której zlokalizowano sypialnie została wywindowana na poziom pierwszego piętra.
Problem poczucia bezpieczeństwa dotyczy także lokalizacji domu na stromym zboczu, gdyż pojawiło się realne zagrożenie osuwiskiem, coraz częściej występującym w polskich górach. By jak najmniej naruszać rodzimy grunt zrodził się pomysł by dom potraktować jak most, pod którym swobodnie przepływa woda opadowa.

Górskie realia i zapis w planie wymusiły dach dwuspadowy. Dom przybrał formę typowej stodoły stojącej na 3 cienkich ścianach.
Aby nadać budynkowi sztywność, ściany zostały stężone płaszczyznami ”odwróconego” dachu a ich konsekwentne pochylenie zwiększyło poczucie bezpieczeństwa i nadało lekkość konstrukcji. Dom ze względu na bryłę i przepływającą pod nią wodę zaczął przypominać arkę.

Górskie realia i zapis w planie wymusiły dach dwuspadowy. Dom przybrał formę typowej stodoły stojącej na 3 cienkich ścianach.
Aby nadać budynkowi sztywność, ściany zostały stężone płaszczyznami ”odwróconego” dachu a ich konsekwentne pochylenie zwiększyło poczucie bezpieczeństwa i nadało lekkość konstrukcji. Dom ze względu na bryłę i przepływającą pod nią wodę zaczął przypominać arkę.

Żyjące na pastwisku zwierzęta potraktowały Arkę, a dokładniej przestrzeń pod kadłubem, jak dom. Tu mogą się schronić, tu nie leje, nie wieje, można się wyczochrać o krawędzie Arki. Nie przypuszczaliśmy, że do tej nazwy, Arki Koniecznego, wynikającej z formy budynku, życie dopisze później drugie znaczenie.

nazwa: arka koniecznego
autor: robert konieczny
współpraca autorska: łukasz marciniak
współpraca: marcin harnasz
aneta świeżak
konstrukcja: kornel szyndler
inwestor: robert konieczny
pow. działki: 1694 m2
pow. użytkowa: 138 m2
kubatura: 624 m3
projekt: 2011
realizacja: 2011-2015
zdjęcia: jakub certowicz
olo studio
nagrody: najlepszy dom w ogólnoświatowym konkursie wallpaper design award 2017
                grand prix w plebiscycie polska architektura xxl 2016
I nagroda w kategorii obiekty mieszkalne
w plebiscycie polska architektura xxl 2016
nominacja do nagrody miesa van der rohe 2017
finalista world architecture festival 2016 w kategorii house
I nagroda w konkursie polski cement w architekturze 2016
 I nagroda w konkursie architektura roku 2014 województwa śląskiego 2015
wyróżnienie w kategorii dom jednorodzinny w konkursie nagroda roku SARP 2015
laureat 5. edycji nagrody architektonicznej polityki 2016
publikacje: iw magazine 04 2017
dolce vita 09 2016
dobre wnętrze 07 2016
häuser 07 2016
octogon 06 2016
architektura&biznes 05 2016
interni 04 2016

 

id+c 04 2016
A10 04 2016
icon 03 2016
mark magazine 02/03 2016
diseño interior 02 2016

architektura murator 12 2015

wystawy: wystawa kwk promes, galeria architektury brno 05 2017
architekci przy fortepianie, katowice 12 2016
domy jednorodzinne w krajach grupy wyszehradzkiej, węgry 2016

1